پیام استاد محمد کریم خلیلی رییس شورای عالی صلح و رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان در پیوند به توافق صلح میان ایالات متحده آمریکا و تحریک طالبان  

به نام خداوند مهربان امروز، افغانستان و جهان شاهد یک رویداد مهم بود. اهمیت این رویداد از این جهت است که پس از سال‌ها جنگ، خشونت و نگرانی، ایالات متحده آمریکا به حیث بزرگترین همکار افغانستان و درگیر مسایلِ دو دهه جنگ در این کشور و تحریک طالبان، گام مهم و معناداری را در جهت حل بحران جنگ در افغانستان، به پیش گذاشتند. ضمن اظهار خوش‌بینی و استقبال از این توافق، نکاتی را یادآور می‌شویم. یک) ما امیدواریم که این توافق راه را به سوی آتش‌بس سراسری و دایمی، مذاکرات و صلح واقعی در داخل افغانستان باز نموده و سبب قطع جنگ و خونریزی میان افغان‌ها گردد. دو) صلح یک ضرورت اساسی در افغانستان است و همه طرف‌ها از جنگ و خشونت، خسته شده اند. بناء تنها راه حلی که روی آن باید تمرکز گردد، صلح و همدیگرپذیری است. چهل ساله شدنِ جنگ، دست‌کم این واقعیت را به اثبات رسانیده که از طریق جنگ نمی‌توان مسایل این کشور را حل کرد. سه) ما یک نمونه روشن تاریخی از گفتمان صلح و خروج نیروهای اتحاد جماهیر شوروی، در زمان جنگ مجاهدین و حکومت وقت کابل داشتیم. در این دوره، نه تنها به صدای صلح‌ اهمیت داده نشد، بل گروه‌ها به این باور بودند که می‌توانیم بدون مصالحه و صلح، به اهداف خویش دست یابیم. این باور که بریده از واقعیت‌های افغانستان بود، نه تنها مسایل موجود را حل نکرد، بل سبب برخی مصائب و بدبختی‌های آینده شد. از این جهت، باید دقت داشت که صلح در این مرحله نباید به سرنوشت صلحِ آن دوره، سر دچار گردد. امیدواریم طرفهای درگیر در افغانستان و همکاران بین‌المللی ما مشترکاً مسایل داخلی و بین‌المللیِ صلح در افغانستان را به نحوی پیش ببریم که هم خروج نیروهای بین‌المللی از افغانستان مسؤولانه باشد و هم طرف‌های درگیر به یک نقطهِ مورد توافق برسند تا ثبات دایمی در این کشور تضمین گردد. چهار) صلح خودگذری، انعطاف‌پذیری و شجاعت می‌طلبد. تا زمانی که طرف‌های درگیر صادقانه همدیگر را نپذیرند، صلح امکان‌پذیر نیست. ما نسبت به فضایِ پیش‌آمده خوش‌بین هستیم و بر تقویت و گسترش آن تأکید می‌کنیم. پنج) یکی از مهمترین و اساسی‌ترین بخش روند صلح، تعیین هیئت مذاکره از سوی جمهوری اسلامی افغانستان است. این هیئت باید جامع، همه‌شمول و کارآ باشد. شهروندان و طرف‌هایی که سرنوشت شان از صلح متأثر می‌گردند باید خود را در آیینه مذاکره، اصول و چارچوب مذاکره، محتوای مذاکره و نتایج مذاکره ببینند. شفافیت در تمام مراحل صلح باید وجود داشته باشد تا شهروندان، جریان‌های سیاسی، جامعه مدنی، جامعه زنان و رسانه‌ها، از چگونگی پیشرفت این پروسه و مسایل مطرح شده در آن، مطلع باشند. این می‌تواند ما را به موفقیت روند صلح امیدوار ساخته و حمایت وسیع مردم را با خود به همراه داشته باشد. شش) صلح افغانستان، اگرچه یک امر داخلی است؛ اما برای آن‌که این پروسه معطوف به مسایل منطقه و فرامنطقه با موفقیت به ثمر برسد، تضمین‌های بین‌المللی و منطقه‌ای را ایجاب می‌کند. بناء ما بر مشارکت کشورهای دوست افغانستان، اعم از کشورهای منطقه و جهان در حمایت از پروسه صلح، تسهیل نقطه‌های پیچیده آن و تعهد به پایداری این روند، تأکید می‌کنیم. هفت) ما از تلاش‌های نیروهای امنیتی افغانستان که جان‌های عزیز شان را سخاوتمندانه برای امنیت و ثبات این کشور، مایه گذاشتند، کمال سپاس و قدردانی را داریم. همچنین از نیروهای بین‌المللی‌ای که در امر تأمین امنیت افغانستان، سهم گرفتند، نیز سپاسگزاریم. این تلاش‌ها و جان‌فشانی‌ها با آمدن صلح و ثبات دایمی، تحکیم مردم‌سالاری، نهادینه شدن عدالت و قانونیت در افغانستان، بیشتر معنادار خواهد شد. هشت) تلاش‌های ممتد و انعطاف‌پذیریِ هر دو طرف ایالات متحده آمریکا و تحریک طالبان که سرانجام منتج به این توافق صلح گردید، قابل ستایش است و ما این موفقیت را به هر دو طرف، تبریک می‌گوییم. انتظار شهروندانِ خسته از جنگ، از طرف‌های صلحِ افغانستان نیز این است که با شروع مذاکرات بین‌الافغانی شاهد انعطاف‌پذیری و نرمشِ وطن‌دوستانه آنان باشند. همه مشتاق صلح و امنیت پایدار اند و می‌خواهند خانه خویش را به دست خود بسازند. و من الله التوفیق محمد کریم خلیلی رییس شورای عالی صلح و رهبر حزب وحدت اسلامی افغانستان 10 حوت 1398 خورشیدی

بازدید این صفحه: 41

به اشتراک بگذارید :